Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων

“7.3 εκατομμύρια τόνοι αλιευμάτων απορρίπτονται ετησίως στη θάλασσα σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων” τόνισε ο έλληνας ευρωβουλευτής της ΝΔ κ. Γιάννης Γκλαβάκης κατά τη διάρκεια συζήτησης στην Ολομέλεια του ΕΚ για την μείωση των απορρίψεων (δηλαδή των ψαριών που πετιούνται μετά την αλίευσή τους πίσω στην θάλασσα λόγω χαμηλής εμπορικής αξίας) και των παραλιευμάτων (είδη που δεν αποτελούν στόχο). Οι κυριότεροι λόγοι για τους οποίους οι αλιείς απορρίπτουν στη θάλασσα ποσοστό των αλιευμάτων τους είναι: · για να μην υπερβούν τις επιτρεπόμενες ποσοστώσεις που τους έχουν επιβληθεί, ιδίως για τα είδη που παρουσιάζουν κίνδυνο εξαφάνισης, · για να μην υποστούν κυρώσεις για τα νεαρά ψάρια ή γόνο που έχουν αλιεύσει εξαιτίας της χρήσης παράνομων διχτυών · για να διατηρήσουν τις τιμές ορισμένων ειδών σε υψηλά επίπεδα. Όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, η αποθήκευση επί του σκάφους αλιευμάτων χωρίς εμπορική αξία, η μεταφορά τους στου λιμένες και η εκφόρτωση τους στη συνέχεια, συνεπάγεται μόνο κόστος για αυτούς. Σύμφωνα με έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Τροφίμων (FAO), οι απορρίψεις εκτιμούνται κατά μέσο όρο σε 7.3 εκατομμύρια τόνους ετησίως, ενώ η παγκόσμια αλίευση ανέρχεται σε 83.8 εκ. τόνους. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση στα διάφορα είδη τράτας αντιστοιχεί το 52% των απορρίψεων, ενώ το ποσοστό είναι πολύ μικρότερο για τα σκάφη της παράκτιας αλιείας, δηλαδή μόλις 3.7%. Αντίστοιχα, βάσει των στοιχείων που υπέβαλλαν οι αρμόδιες εθνικές αρχές, οι απορρίψεις στα κοινοτικά ύδατα κυμαίνονται ανάλογα με τον τύπο τράτας και το στοχευόμενο είδος από 20% – 60% του βάρους των αλιευμάτων ενώ σε μεμονωμένες περιπτώσεις αγγίζει και το 90%. Στη Μεσόγειο θάλασσα το φαινόμενο παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, αφού οι απορρίψεις εκτιμούνται σε 18.000 τόνους ετησίως αντιπροσωπεύοντας το 0.26% των παγκόσμιων απορρίψεων και το 0.45% του βάρους των παραγωγής. Ο έλληνας ευρωβουλευτής, υποστηριζόμενος από το σύνολο των συνάδελφων του πρότεινε δύο λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος: · την χρήση επιλεκτικών εργαλείων και συνεργασία με τους αλιείς για τον καθορισμό ενός χρονοδιαγράμματος όπου θα τεθούν ποσοτικοί στόχοι για την σταδιακή μείωση των απορρίψεων. · ενίσχυση και επέκταση των θαλάσσιων πάρκων προκειμένου να προστατευτεί ο γόνος και να ανακάμψουν